ความต่างระหว่างวัฒนธรรมองค์กรแบบดั้งเดิมของราชการไทยกับค่านิยมการทำงานของข้าราชการเจนเนอเรชัน Z ก่อเป็น “จุดปะทะ” สำคัญในการขับเคลื่อนงานรัฐ ในยุคที่สังคมโลกมีความผันผวน ความไม่แน่นอน ความซับซ้อน และคลุมเครือ (VUCA World) ระบบราชการไทยกำลังเผชิญกับความท้าทายสำคัญจากการเปลี่ยนผ่านทางวัฒนธรรมองค์การ เมื่อข้าราชการเจนเนอเรชัน Z เริ่มเข้ามาปฏิบัติงานในจำนวนที่มากขึ้น ความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมองค์การแบบดั้งเดิมที่เน้นลำดับชั้น ระบบอาวุโส และความเป็นทางการ กับวัฒนธรรมปัจเจกบุคคลของคนเจนเนอเรชัน Z ที่ให้ค่ากับความคล่องตัว ความคิดสร้างสรรค์ และประสิทธิภาพ กลายเป็นประเด็นที่ต้องให้ความสนใจอย่างเร่งด่วน ต่อให้เราพูดถึง “ความขัดแย้งระหว่างรุ่น” กันมานาน แต่เส้นแบ่งที่ชัดที่สุดของราชการไทยกำลังจะเกิดขึ้นจริงในปีงบประมาณ 2568 เมื่อข้าราชการกลุ่มเบบี้บูมเมอร์ (Baby Boomer) เกษียณเกือบหมด เหลือเพียง “เจนวาย (Gen Y) + เจนซี (Gen Z)” เป็นแกนกลางในการขับเคลื่อนระบบราชการทั้งระบบการเปลี่ยนผ่านเช่นนี้ไม่ใช่แค่การผลัดใบตามช่วงวัย หากเป็นการเปลี่ยน “ภาษาองค์กร” ที่ใช้ทำงานร่วมกัน ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อความสามารถของรัฐไทยในการปรับตัวและรับมือกับความท้าทายในอนาคต ใคร คือ Generation Z? ก่อนจะเข้าใจปัญหา เราต้องเข้าใจก่อนว่า Generation Z คือใคร ตามเกณฑ์ของนักวิชาการต่างประเทศ Gen Z หมายถึงกลุ่มบุคคลที่เกิดระหว่างปี 1990s – 2012…
