“ข้อมูลรั่ว” ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลส่วนบุคคล ข้อมูลส่วนราชการ ข้อมูลของภาคเอกชน เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งเป็นข่าวและไม่เป็นข่าว บางครั้ง “ข้อมูลรั่ว” เป็นเรื่องที่รู้กันภายใน ไม่เป็นที่เปิดเผยให้เสื่อมเสีย แต่ในโลกปัจจุบัน เทคโนโลยีการสื่อสารทำให้ทุกคนรับรู้ข้อมูลข่าวสารอย่างรวดเร็ว เกิดเหตุ “ข้อมูลรั่ว” เมื่อใด จึงกลายเป็นประเด็นร้อนแรง!!! สั่นสะเทือนความเชื่อมั่นในระบบจัดเก็บฐานข้อมูลส่วนบุคคลของคนไทย โดยเฉพาะข้อมูลระบบราชการ
ตลาดมืดที่รับจ้างเช็กข้อมูลส่วนตัวของคนอื่นได้แทบทุกอย่าง เช่น อยากรู้ชื่อที่อยู่จากเลขบัตรประชาชนก็จ่ายราว 1,000 บาท อยากรู้ว่ารถทะเบียนนี้เป็นของใครจ่าย500 บาท อยากรู้เจ้าของเบอร์โทรศัพท์ก็มีราคาของมัน หรือมีข่าวลงในสื่อบอกว่า “ขายข้อมูลคนไทย 66 ล้านคน ราคา 1,650 บาท”
เวลาผ่านไปกว่า 24 ชั่วโมง นักเรียนและเพื่อนของผู้ก่อเหตุบางส่วน ที่เริ่มเห็นว่าข้อมูลไม่จริงบานปลาย! จึงออกมาให้ข้อมูลว่า ไม่เคยเห็นการบูลลี่ตามที่ถูกพูดถึง ครูที่เสียชีวิตเป็นคนดี ช่วยเหลือเด็ก และไม่มีการถูกขังในห้องน้ำ เรื่องเกรดก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นนานมาแล้ว
จากกระแสข่าวข้อมูลส่วนบุคคลของประชาชน รวมถึงข้อมูลระดับบุคคลสำคัญของประเทศ ถูกกล่าวอ้างว่ารั่วไหลออกสู่ตลาดมืด ความกังวลของสังคมไม่ได้อยู่เพียงแค่ “ข้อมูลหลุด” แต่เริ่มย้อนกลับไปตั้งคำถามต่อ “สถาปัตยกรรมของระบบรัฐดิจิทัล” ว่าถูกออกแบบมาอย่างปลอดภัยเพียงใด
เมื่อเอ่ยถึงเหตุกราดยิง ภาพจำในความรับรู้ของสังคมมักเชื่อมโยงกับสหรัฐ ซึ่งประสบปัญหาความรุนแรงจากอาวุธปืนมาอย่างต่อเนื่อง ซีเอ็นเอ็นรายงานว่า ระหว่างเดือนมกราคมถึงกรกฎาคมของปีนี้ สหรัฐเผชิญกับเหตุกราดยิงแล้วอย่างน้อย 290 ครั้ง จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจนักว่า เหตุใดประเด็นการควบคุมอาวุธปืน และการแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่สอง
ในยุคที่ข้อมูลกลายเป็นสินทรัพย์ที่มีมูลค่าไม่ต่างจากเงินทุน เครื่องจักร หรือทรัพย์สินทางปัญญา “ความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์” (Cybersecurity) จึงไม่ได้เป็นเพียงหน้าที่ของฝ่ายเทคโนโลยีสารสนเทศ (IT) อีกต่อไป แต่เป็นประเด็นด้าน “การกำกับดูแลกิจการ” (Corporate Governance) และการบริหารความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์ที่ “คณะกรรมการบริษัท” และ “ผู้บริหารระดับสูง” ต้องให้ความสำคัญ
เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว