ต้นสัปดาห์นี้ (กลางเดือนพฤษภาคม) สื่อที่เชื่อมโยงกับรัฐบาลอิหร่านได้เสนอแผนการที่จะเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากผู้ให้บริการเคเบิลอินเทอร์เน็ตใต้น้ำในช่องแคบฮอร์มุซ สำหรับการเข้าถึงพื้นที่ที่พวกเขาอ้างว่าเป็นดินแดนทางทะเลของอิหร่าน
เหตุการณ์วินาศกรรมท่อก๊าซ Nord Stream (ปี 2565) และความเสียหายของสายเคเบิลใต้น้ำ Baltic connector (ปี 2566) ในทะเลบอลติก ไม่ได้เป็นเพียงอุบัติเหตุทางวิศวกรรมทะเล หากแต่คือ “สัญญาณเตือนภัย” ถึงช่องว่างขนาดใหญ่ในบรรทัดฐานทางกฎหมายทะเล ซึ่งประเทศกำลังพัฒนาที่มีผลประโยชน์ทางทะเลอย่างประเทศไทยไม่ควรมองข้าม
สหราชอาณาจักรและนอร์เวย์ ประกาศความร่วมมือป้องกันประเทศในปฏิบัติการกองเรือผสมเพื่อล่าเรือดำน้ำของรัสเซียในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ ซึ่งออกแบบมาเพื่อปกป้องสายเคเบิลใต้น้ำ ตามที่กระทรวงกลาโหม (MoD) สหราชอาณาจักรระบุว่า รัสเซียกำลังเป็นภัยคุกคาม เนื่องจากพบว่าเรือของรัสเซียในน่านน้ำเพิ่มขึ้นร้อยละ 30 ในช่วงสองปีที่ผ่านมา
รู้หรือไม่ว่าข้อมูลอินเทอร์เน็ตกว่า 99% ของโลก ไม่ได้เดินทางผ่านดาวเทียมหรือสัญญาณไร้สาย แต่ไหลผ่านสายเคเบิลใต้น้ำ (Submarine Cables) ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ทะเลลึก โครงสร้างพื้นฐานที่เป็นเส้นเลือดใหญ่ที่เชื่อมต่อโลกทั้งใบเข้าหากัน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นจุดที่เปราะบางอย่างน่ากังวล เมื่อมันถูกดึงเข้ามาเป็นเครื่องมือในเกมภูมิรัฐศาสตร์ใต้ทะเล (Undersea Geopolitics) ที่กำลังทวีความร้อนแรงขึ้นทุกขณะ
เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา (8 ส.ค.) คณะกรรมการกิจการสื่อสารแห่งสหรัฐ (FCC) มีมติเห็นชอบกฎระเบียบใหม่เพื่อเร่งการขยายโครงสร้างพื้นฐานสายเคเบิลใต้น้ำ (Subsea Cables) และยกระดับความปลอดภัยของระบบดังกล่าว โดยให้เหตุผลถึงภัยคุกคามที่เพิ่มขึ้นจากจีนและประเทศคู่แข่งอื่น ๆ
แม้ว่าการสู้รบในยูเครนทำท่าว่าอาจจะยุติลงได้ภายในสิ้นปีนี้ ซึ่งอาจจะเกิดจากที่รัสเซียมีชัยชนะในสงคราม หรืออาจจะเกิดจากการเปลี่ยนตัวประธานาธิบดียูเครนก็ตามแต่ ความขัดแย้งอันเกิดจากความไม่ไว้วางใจของยุโรป – รัสเซียก็มีแต่ทวีความเข้มข้นมากขึ้นความตึงเครียด ซึ่งอาจเป็นชนวนสงครามจึงปะทุขึ้นอีกหลายที่ เช่น มอลโดวา โรมาเนีย โปแลนด์ และในทะเลบอลติก ซึ่งเป็นอาณาเขตติดต่อกับหลายประเทศ
เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว
