การทำประมงเกินขนาดและภาวะโลกร้อนกำลังทำให้ปริมาณอาหารในมหาสมุทรของเราลดลง แต่การฟื้นฟูระบบนิเวศแนวปะการังอาจช่วยจัดหาอาหารได้หลายล้านมื้อต่อปีแนวปะการังอาจกลายเป็นส่วนสำคัญของเส้นทางในการต่อสู้กับความหิวโหยของโลกและช่วยยกระดับโภชนาการของผู้คนทั่วโลกได้
“แม่น้ำโขง” ลุ่มแม่น้ำโขงถือเป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากเป็นอันดับสามของโลก และเป็นแหล่งอาศัยของ “ปลาบึก” ปลาน้ำจืดที่ตัวใหญ่ที่สุดในโลก ขนาดเท่าหมี รวมถึง “กระเบนน้ำจืด” ตัวเท่าสระน้ำเป่าลม แต่ทุกอย่างกำลังจะกลายเป็นอดีตไป เนื่องจากการทำประมงเกินขีดจำกัดและการสร้างเขื่อนทำให้สัตว์น้ำจืดขนาดยักษ์เหล่านี้ลดขนาดลง
“เกาะความร้อนในเมือง” (Urban Heat Island – UHI) เป็นปรากฏการณ์ที่พื้นที่ในเมืองร้อนกว่าชนบทอย่างมาก เนื่องจากมีอาคารสูง พื้นคอนกรีต ถนนยางมะตอย และกิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์ เช่น การขับรถ ทำให้พื้นที่ในเมืองดูดซับความร้อนได้มากกว่า แม้จะได้รับความร้อนจากแสงอาทิตย์เท่ากันเกาะความร้อนในเมือง สามารถดันให้อุณหภูมิในเมืองสูงขึ้น 10-15 องศาเซลเซียส ซึ่งเป็นอันตรายต่อผู้ที่อาศัยอยู่ในเมือง ปัจจุบันเขตเมืองเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรครึ่งหนึ่งของโลก คาดว่าตัวเลขดังกล่าวจะเพิ่มขึ้นเกือบ 70% ภายในปี 2050
เราเริ่มพบกับการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศฉับพลันในพื้นที่ต่าง ๆ ของโลกแบบคาดเดาไม่ได้ “ภูมิอากาศล้างโลก” นี้สร้างผลกระทบหนักในวงกว้าง ทำลายล้างสิ่งแวดล้อม ผืนป่าไม้ ภูเขา แม่น้ำลำคลอง ชายฝั่ง จนถึงเมืองใหญ่ ๆ ทั่วโลก ทำร้ายสัตว์นานาชนิด ทั้งบนบก ในน้ำ รวมถึงพวกเรามวลมนุษยชาติอย่างสาหัส
เมื่ออุณหภูมิโลกสูงขึ้นและเหตุการณ์สภาพอากาศที่รุนแรงทวีความรุนแรงขึ้น จะไม่สามารถแยกสุขภาพออกจากสภาพอากาศได้อีกต่อไป จากโรคที่เกิดจากเวกเตอร์ในไนโรบีไปจนถึงการล่มสลายของโครงสร้างพื้นฐานของโรงพยาบาลในเจนไนและการหยุดชะงักของการดูแลที่เกี่ยวข้องกับน้ําท่วมในฟิลิปปินส์ รอยแตกของความเปราะบางด้านการดูแลสุขภาพกําลังชัดเจนขึ้น สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เหตุฉุกเฉินด้านสาธารณสุขที่แยกออกมา
เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว
